
نمای ساختمان، به عنوان اولین و مهم ترین لایه دفاعی بنا در برابر عوامل محیطی، نقش حیاتی در حفظ سلامت سازه و آسایش ساکنان دارد. آب و رطوبت، دشمن اصلی مصالح ساختمانی هستند و در صورت نفوذ به لایه های زیرین، می توانند منجر به تخریب، کاهش عمر مفید سازه، ایجاد شوره، نم زدگی دیوارهای داخلی و هدر رفت شدید انرژی شوند. هدف از اجرای آب بندی نمای ساختمان، ایجاد یک پوشش یا مانع نفوذ ناپذیر است تا این آسیب ها به صفر برسد.
این مقاله از فناوران سداب، یک راهنمای کاملاً کاربردی و ساده برای همه افرادی است که به دنبال آشنایی با آب بندی نمای ساختمان و روش های مؤثر آن هستند.
صرف نظر از زیبایی بصری، نمای ساختمان مسئولیت مهمی در حفظ پایداری محیط داخلی دارد. نفوذ آب می تواند باعث بروز مشکلات جدی و پرهزینه شود. در اینجا به مهم ترین دلایل آب بندی نما اشاره می کنیم:
باران های فصلی و رطوبت هوا به راحتی از طریق درزها، ترک ها و حتی منافذ ریز مصالح (به خصوص سنگ های با جذب آب بالا یا سیمان) به داخل ساختمان راه پیدا می کنند. این نفوذ، علاوه بر ایجاد لکه های ناخوشایند نم و شوره بر روی دیوارهای داخلی، می تواند باعث پوسته شدن رنگ و گچ و حتی رشد قارچ و کپک شود که برای سلامتی ساکنان مضر است.
وقتی آب به داخل مصالح نفوذ می کند و با تغییر دما (به خصوص در فصول سرد) یخ می زند، حجم آن افزایش می یابد. این فرآیند موجب ترک خوردگی های داخلی و خارجی و به مرور زمان، باعث سست شدن و جدا شدن پوشش نما (مانند افتادن سنگ نما) می شود. آب بندی صحیح، عمر مفید کل ساختمان را افزایش می دهد.
یک نمای آب بندی شده و ایزوله کردن نمای ساختمان در واقع به عنوان یک عایق حرارتی ثانویه عمل می کند. نم و رطوبت رسانای گرما هستند. وقتی یک دیوار مرطوب باشد، انتقال حرارت بین داخل و خارج سریعتر اتفاق می افتد و این یعنی هدر رفت بیشتر انرژی گرمایشی در زمستان و سرمایشی در تابستان.
مواد معدنی موجود در ملات و مصالح نما، در اثر تماس با آب حل شده و پس از تبخیر آب، به صورت لکه های سفید (شوره) بر روی سطح نما باقی می مانند. آب بندی با مواد آبگریز (نانو) باعث می شود آب روی سطح نماند و همچنین از جذب گرد و غبار و آلودگی های محیطی توسط نما جلوگیری می کند و در نتیجه نمای شما مدت طولانی تری تمیز می ماند.
آب بندی نما یک کار تخصصی است و بسته به نوع مصالح نما و میزان آسیب، از روش های متفاوتی استفاده می شود. به طور کلی، دو رویکرد اصلی برای اجرای آب بندی نمای ساختمان وجود دارد:
این روش بیشتر بر روی پر کردن نقاط ضعف نما مانند درزها، ترک ها، و فضاهای خالی اطراف پنجره ها و تأسیسات تمرکز دارد.
این روش شامل پوشاندن کل سطح نما با موادی است که خاصیت آب بندی دارند تا یک لایه محافظتی کامل ایجاد شود.
درزگیری نمای ساختمان حیاتی ترین مرحله برای رفع نشتی است، زیرا بیش از ۸۰ درصد نفوذ آب از طریق درزها و ترک ها انجام می شود. حتی بهترین پوشش های سطحی نیز نمی توانند جایگزین پرکننده مناسب برای درزهای بزرگ باشند.
برای پر کردن و آب بندی درزها، از مواد و چسب های با کیفیت و انعطاف پذیر استفاده می شود تا در برابر انبساط و انقباض ناشی از تغییرات دما مقاوم باشند:
ایزوله کردن نمای ساختمان (یا عایق کاری سراسری) به معنای اعمال یک لایه محافظتی بر روی کل سطح نما، نه فقط درزها، است. این کار به دو دلیل عمده انجام می شود: جلوگیری از نفوذ آب از سطح مصالح متخلخل (مانند آجر یا سنگ های با جذب بالا) و ایجاد عایق حرارتی-رطوبتی.
این کار از طریق دو روش زیر انجام میشود:
این مواد پیشرفته ترین روش برای آب بندی نماهای بافت دار (سنگ، آجر، سیمان) هستند که نمی خواهیم ظاهر آن ها تغییر کند.
برای نماهایی مانند سیمان که نیاز به بازسازی یا تغییر رنگ دارند، می توان از رنگ های آکریلیک مخصوص فضای بیرونی یا رنگ های پلیمری ضد آب استفاده کرد. این رنگ ها یک لایه ضخیم تر ایجاد می کنند که علاوه بر زیبایی، یک سد رطوبتی قدرتمند است.
اجرای آب بندی نمای ساختمان یک فرآیند تخصصی و مرحله به مرحله است که اغلب با استفاده از کار در ارتفاع با طناب (راپل) و بدون نیاز به داربست انجام می شود تا هزینه و زمان اجرا کاهش یابد.
آب بندی نمای ساختمان یک عملیات ضروری میباشد. با اجرای صحیح درزگیری نمای ساختمان و استفاده از مواد مناسب برای ایزوله کردن نمای ساختمان (به خصوص نانو پوشش ها و چسب های پلی اورتان مرغوب)، شما نه تنها ظاهر ساختمان خود را حفظ می کنید، بلکه عمر مفید سازه را افزایش داده، از هزینه های هنگفت تعمیرات داخلی جلوگیری کرده و در مصرف انرژی صرفه جویی خواهید کرد. توجه به جزئیات، آماده سازی کامل سطح، و انتخاب پیمانکاران متخصص و دارای تجربه کار با طناب (راپل)، کلید موفقیت در این فرآیند است.
بسته به نوع مواد و کیفیت اجرای آب بندی نمای ساختمان، عمر مفید متفاوت است. مواد نانو و رزین های با کیفیت بالا معمولاً بین ۵ تا ۱۰ سال دوام دارند. چسب های پلی اورتان مرغوب نیز می توانند تا ۱۵ سال ماندگاری داشته باشند. بازبینی دوره ای هر ۲ تا ۳ سال یکبار توصیه می شود.
آب بندی در ارتفاع (با طناب یا داربست) بسیار خطرناک است و به مهارت و تجهیزات ایمنی نیاز دارد. همچنین، انتخاب ماده مناسب و اجرای صحیح آن (زیرسازی) بسیار تخصصی است. برای تضمین کیفیت و ایمنی، بهتر است این کار را به متخصصان آموزش دیده واگذار کنید.
هزینه بر اساس عوامل مختلفی مانند متراژ نما، نوع مصالح، روش دسترسی به نما و میزان زیرسازی مورد نیاز تعیین می شود.